همه جا نیوز

       

سلام خدمت همه دوستان عزیز                                        

اگر خدا عنایت کرده و یاریم کند قصد دارم در این وبلاگ بنویسم و بنویسم و بنویسم.از عشق  و محبت و ایثار و غریبی و پررویی و خیلی چیز های دیگر. مهندسی هستم با شغل آزاد که لقمه نانی از رزاق کریم بهره مندم. قصد ندارم اغراق کرده و ایران را چون گلستان بنویسم اما میخواهم بگویم که میشود گلستان را در حسرت ایران نگهداشت.تا آنجا که خودم را میشناسم و دوستان نیز اظهار نظر کرده اند آدمی هستم که حرف منطقی را زود قبول میکنم . دوست دارم در زندگی طوری گام بردارم که فردا از گذشته ام پشیمان نشوم.  ...

توجه  لطفا نظرات خود را  در صورت عمومی بودن در همین پست درج کنید.

اوقات شرعی کرج

آب و هوای کرج

با گذشت سه روز از اعدام "عبدالمجيد(عبدالمالک)ريگي"،سامانه خبري "بي.بي.سي" فارسي در دروغي آشکار با انتشار خبري مدعي شد که عصر روز چهارشنبه تظاهراتي در کراچي پاکستان در اعتراض به "ريگي" برگزار شده است.

به گزارش ايرنا، سامانه خبري "بي.بي. سي" فارسي امروز (پنجشنبه )در اقدامي غير حرفه اي و مغرضانه به انتشار خبري درباره اعتراض به اعدام ريگي در کراچي پاکستان مبادرت کرده،درحالي که چنين تظاهراتي وجود خارجي نداشته است.

"بي.بي.سي"مدعي شده است تظاهرات روز چهارشنبه درکراچي توسط "جبهه ملي بلوچ" که يک سازمان مدافع حقوق اقليت بلوچ در پاکستان است سازمان داده شده بود.

اين منبع خبري در اين گزارش که حاوي ادعاهاي پوچ عليه جمهوري اسلامي ايران است،اظهارات دروغ شخصي به نام "عبدالوهاب بلوچ" را درباره اعدام ريگي منعکس کرده است.

"بي.بي.سي"فارسي فراموش کرده که بايد بين"تجمع دو نفره" سفارشي- تصوير منتشره در اين منبع خبري گويا است - برنامه ريزي شده با تظاهرات خودجوش ده ها يا صدها نفري تفاوت قايل شود.

در واقع اين "تجمع دو نفره غير خودجوش و برنامه ريزي شده با هدف ادامه دروغ پردازي ها و جعل اخبار عليه نظام مقدس جمهوري اسلامي ايران شکل گرفته بود.

چگونه است که در اين تظاهرات - همان تجمع دو نفره - خبرنگار بي.بي.سي فارسي با دعوت ويژه حضور داشته اما خبرنگاران مطبوعات برجسته ايالت سند پاکستان از پوشش چنين حادثه اي غافل شده و تنها خبرنگار "بي .بي.سي" موفق شده اين تظاهرات! را پوشش دهد؟

خبرنگاران و مطبوعات پاکستاني همواره موضوعات و اتفاقات ريز و درشت در شهرهاي بزرگ و کوچک را بطور کامل پوشش مي دهند و اينکه به چه دليل عصر چهارشنبه تظاهراتي - با تعريف معمول آن - در کراچي انجام شده و پايگاه هاي اينترنتي و مطبوعات اين کشور در همان مقطع زماني و يا روز بعد (پنجشنبه )،از پوشش و انعکاس اين تظاهرات! غافل شده و به آن اشاره اي هم نداشته اند،جاي تعجب دارد.

به نظر مي رسد مناسبات گرم و برادرانه ايران و پاکستان باعث شده تا رسانه هاي غربي مغرض مانند بي .بي .سي ضمن تلاش براي تخريب روابط اين دو کشور،به طرح موضوعاتي بي اهميت و البته همراه با دروغ پردازي و بزرگنمايي بپردازند تا از اين طريق بتوانند محملي براي جبران شکست هاي حقارت آميز خود از ملت بزرگ ايران در ساير عرصه ها را فراهم کنند.

سحرگاه يکشنبه گذشته و با حکم دادگاه انقلاب اسلامي تهران، عبدالمجيد ( عبدالمالک) ريگي به دليل ارتکاب به ‏79‏ مورد اقدام جنايتکارانه از جمله راهزني، سرقت مسلحانه،بمبگذاري در اماکن عمومي،حمله مسلحانه به نيروهاي نظامي و انتظامي و مردم بي دفاع، قتل و جرح، اخاذي، ايجاد رعب و وحشت و هراس و سلب امنيت مردم ، آدم ربايي و گروگان گيري، همکاري با بيگانگان و اخذ کمک هاي مالي و اطلاعاتي از آنان،اعدام شد‏.

امروز سمیناری بود در دانشگاه زنجان که قاری قرآن یک سنی بود که پس از یک به اصطلاح قرائت قرآن  در پایان کلمه علی را حذف نمود !! ایام فاطمیه باشد  و دانشگاه هم زنجان باشد( شهر معروف به عاشقان اهل بیت ع) کسی بیاید اینگونه رفتار کند قابل قبول نیست. من که رفتم و گفتم  شما هر اعتقادی هم داشته باشید اینجا زنجان است و ما رخت عزای شهیده ولایت را بر تن داریم  نباید اینگونه میکردید.حتی قاریانی که از مصر به ایران میایند به احترام مردم ایران قرائت خود را اینگونه به پایان میبرند: صدق الله العلی العظیم

باز هم توهين به مقدسات 

جنگ 7ماهه يمن فصلی تازه در مطالعات كارشناسان نظامي و آگاهي‌هاي دفاعي گشود. از جمله اتفاقات شگفت جنگ اين بود كه در روزهاي پاياني سال 88 سعودي‌ها به كمك فشار ديپلماسي امريكا همه مبادي ورودي و خروجي يمن را به كنترل خود درآوردند. نه تنها راه‌هاي ارسال سلاح به مبارزان يمن بسته شد بلكه راه‌هاي امدادرساني به روي مجامع بين‌المللي نيز مسدود گرديد. بعد از اين نيروهاي الحوثي موج تازه‌اي از عمليات خود را شروع كردند. آنها در تاكتيك‌هاي جديد خود توانستند مراكز مختلف ارتش يمن را تصرف و سلاح‌هاي آنان را تصاحب كنند. موفقيت پارتيزان‌هاي الحوثي در رخنه به پادگان‌ها و انبارهاي مهمات ارتش موجب شد الحوثيان حمايت بخشي از ارتش يمن را جلب كنند. جنگ در شمال يمن با همه فراز و نشيب‌هاي نظامي - سياسي، يك تراژدي انساني در خاورميانه رقم زد. تاكنون اين نبرد موجب آواره شدن 200 هزار نفر و كشته و زخمي شدن هزاران تن از مردم شده است و سربازان زيدي مسلك از آواره شدن و رنج بردن برادران همدين‌شان رنج مي‌كشند.

● اولين جنگ مستقيم سعودي‌ها
تاريخ يمن بويژه در سه دهه حيات سياسي علي عبدالله صالح شاهد جنگ و كشمكش‌هاي گوناگون بوده است اما آنچه مسير اين جنگ را دگرگون كرد، ورود همسايه بزرگ صنعا است. «نبرد صعده» اولين جنگي است كه ارتش عربستان به طور مستقيم در آن حاضر شده است. به همين دليل در نگاه محافل عربي معنا و مفهوم عميقي دارد. زيرا تا پيش از اين رياض همواره در نقش نيروي پشت پرده در جنگ‌هاي خاورميانه دخالت مي‌كرد و حاضر نمي‌شد، ارتش خويش را وارد ميدان سازد. رياض هنگامي عزم ورود به جنگ صعده را كرد كه جنبش مبارزاتي الحوثي ارتش صنعا را در ارتفاعات صعده متوقف ساخت. هراس از به قدرت رسيدن يك جنبش انقلابي، مهمترين انگيزه رياض در ورود به جنگ بود. به همين سبب سعودي‌ها عمليات زمين سوخته عليه مبارزان الحوثي را در صعده مقر اصلي اين گروه پياده كردند كه اين سياست تاكنون 200هزار آواره بر جاي گذاشته است. الحوثيان معتقدند مبارزه آنها پاسخي تاريخي به انديشه توسعه‌طلبي سعودي‌ها و استفاده آنها از خاك يمن است.
با اين حال عربستان مدعي است كه مبارزان الحوثي به خاك اين كشور تعرض مي‌كنند. اين ادعاي رياض بويژه از پنجمين ماه جنگ كه ارتش عربستان از تسخير صعده ناكام ماند بيشتر مطرح شد و رياض دائم مدعي مي‌شود كه سعودي‌ها سربازان خود را فقط با هدف دفاع به مرزهاي جنوبي فرستاده اند تا آنان را به داخل يمن پس زنند.
قريب به اتفاق ناظران يمن معتقدند كه نگراني اصلي سعودي‌ها از انزواي اقليت سلفي‌ها و حنبلي‌ها است كه حدود 10درصد جمعيت يمن را تشكيل مي‌دهند. اين ناظران، ميزان خشونت ورزي ارتش سعودي را نيز برپايه همين نگراني تحليل مي‌كنند. حتي آمار و ارقام منتشر شده توسط سازمان‌هاي بين‌المللي نيز حاكي از قرباني شدن غيرنظاميان و تخريب مناطق مسكوني در حملات هوايي سعودي‌ها به نواحي شيعه‌نشين است. اين جهت‌گيري در نحوه جنگ نشان از تفكر رياض براي تسويه قومي در شمال يمن دارد.

● جنگي عليه تبعيض و تحقير
مناقشات گروه مبارزان شمال با دولت يمن ريشه عميقي در تاريخ اين كشور دارد. پس از شهادت حسين الحوثي مؤسس و رهبر گروه الحوثي، اعضاي آن نام او را به نماد سازمان خويش تبديل كردند. كشته شدن حسين الحوثي به دست دولت در سال 2004 در واقع جرقه آغاز اولين دور از جنگ‌هاي ششگانه يمن شد.
خاستگاه حسين الحوثي كه از اعضاي سابق پارلمان يمن بود خانواده زيدي و شهر الحوث ميان صعده و صنعا بود. خانواده الحوثي وارث تيره زيديان بود كه سابقه تاريخي بلندي در يمن دارد تا حدي كه عقبه آنها به سال 893 ميلادي برمي‌گردد. گفته مي‌شود در آن زمان يحيي بن حسين رسا علوي از عراق به شمال يمن رفت و حكومت زيديان را در اين كشور بنا نهاد. نفوذ اين چهره زيديان در جنبش‌هاي اجتماعي اين كشور تا آنجا است كه انديشه سياسي و حكومتي او تا سال 1962 در يمن ادامه يافت. البته انقلاب سال 1962 و پس از آن هشت سال جنگ داخلي وقفه‌اي چند ساله در حكومت زيديان يمن ايجاد كرد. «صعده» مهمترين نماد پايگاه زيديان در يمن بوده است. به باور اغلب كارشناسان، اين منطقه همچنان تاوان وفاداري خود به زيديان را مي‌پردازد. اتفاق عجيب اين است كه حكومت مادام‌العمر صنعا براي غلبه بر جنبش صعده، تيره مهم زيديان هاشمي را به حاشيه راند و طايفه ديگر زيدي‌ها موسوم به زيديان غيرهاشمي را به قدرت رساند.
با آنكه در تحليل بحران يمن برخي از جنگ مذهبي سخن مي‌رانند اما كارشناسان ماهيت اين جنگ را صرفاً سياسي ارزيابي مي‌كنند. به گفته آنها در يمن مذهب در خدمت سياست قرار گرفته است. علي عبدالله صالح هميشه از سياست ايجاد شكاف براي ادامه حكومت بهره جسته و ائتلاف با گروه‌هاي مختلف را فقط براي ثبات حكومت دنبال كرده است.
آنچه پيداست در سال‌هاي اخير دولت يمن به سمت گروه‌هاي وهابي و سلفي گرايش يافت تا كمك مالي عربستان را جلب كند. ضمن آن دولت يمن بر اين اميد است كه اين گروه‌ها عامل بازدارنده‌اي در مقابل قدرت زيديان هاشمي در اين منطقه باشد. سلفي‌ها مقبره مقدس زيديان را تخريب كردند جريان وهابيت به صورت‌هاي مختلف در يمن دامن گسترد. يكي از پوشش‌هاي وهابيت براي حضور در يمن، القاعده بود كه مهمترين شاخه‌اش را در اين كشور استوار كرد. زيدي‌ها نيز در مقابل اين تهاجم ايدئولوژيك اقدام به انتشار و ترويج بيشتر متون مذهبي كردند.
آنها همچنين سازماني تشكيل دادند كه جوانان زيدي را تحت تعاليم مذهبي و نظامي قرار مي‌داد. حوثي‌ها در واقع از جامعه‌اي دفاع مي‌كردند كه در معرض تهديد پاكسازي فرهنگي قرار داشت و با شمشير دولبه ائتلاف سلفي‌ها و دولت مواجه بود.
اما علاوه بر تهديدات فرهنگي، عوامل ديگري مثل تبعيض سياسي از جمله عناصر مهم در شكل‌گيري اين جنبش بوده است. همچنین نيازهاي اقتصادي و سياسي استان صعده از طرف دولت صنعا ناديده گرفته شد و اوضاع به سمتي رفت كه زيديان هاشمي تصور كنند ديگر هيچ جايي در ساختار حكومتي يمن ندارند.

● پايان دوران بردباري
از اوايل قرن جديد روابط صنعا با شيعيان صعده رو به تيرگي نهاد و اين دور از درگيري دولت يمن با الحوثيان نام جنگ ششم را به خود گرفته است. نزاع ميان اين دو در سال 2004 پس از كشته شدن رهبر الحوثيان آغاز شد.
جنگ اول 2004: در تابستان سال 2004 ارتش يمن يورش گسترده‌اي را به مواضع شيعيان بويژه در استان صعده آغاز كرد. دليل اين درگيري‌ها هراس صنعا از رواج انديشه‌هاي حسين الحوثي رهبر آن زمان شيعيان يمن بود. دولت يمن وي را متهم كرده بود كه عزم تغيير حكومت را دارد و گروهي به نام شباب المؤمنين را ساماندهي كرده تا دولت مركزي را ساقط كند. پس از گذشت سه ماه از آغاز اين تهاجم، نزديكان حسين الحوثي از كشته شدن وي به همراه تني چند از نزديكانش خبر دادند. در اين درگيري 500 تا 1000 نفر جان باختند.
جنگ دوم 2005: مبارزان شيعه پس از كشته شدن رهبرشان به يادبود وي نام مبارزان الحوثي را بر خود نهادند و آغاز به ساماندهي نيروهايشان كردند. رهبري اين گروه را بدرالدين الحوثي پدر رهبر جانباخته به دست گرفت. در اين مرحله او رهبر معنوي و عبدالله عايد الزورامي رهبري نظامي اين جنبش را بر عهده داشتند. در جنگ دوم صعده رهبران جنبش الحوثي در نامه‌اي به علي عبدالله صالح براي اولين بار نسبت به رواج پديده بي‌عدالتي هشدار دادند. آنها خواستار پايان سركوب‌ها و برابري حقوق شيعيان و اهل سنت شدند و در مورد افزايش شكاف فرقه ای در كشور اظهار نگراني كردند. در بهار اين سال دور تازه‌اي از درگيري‌ها آغاز شد و حدود 1500 تن از الحوثيان كشته شدند. پس از آن عبدالله صالح به مبارزان پيشنهاد عفو در قبال پايان درگيري‌ها داد ولي اين پيشنهاد به دليل ناديده گرفتن درخواست مبارزان از سوي ايشان رد شد. پس از آغاز درگيري‌ها 522 نفر كشته و 2708 نفر نيز زخمي شدند. در ژوئن سال 2005 الزورامي تسليم مقامات يمن شد و بدرالدين الحوثي به ديار باقي شتافت.
پس از درگذشت بدرالدين الحوثي، عبدالملك الحوثي و يحيي الحوثي فرزندان وي و برادران حسين الحوثي رهبري گروه را بر عهده گرفتند.
جنگ سوم 2006: بهار اين سال دولت يمن 600 تن از مبارزان را آزاد كرد. در زمستان، مبارزان در يك درگيري كه 6 كشته و 20 زخمي در پي داشت بر يك پايگاه ارتش چيره شدند. پس از آن درگيري‌هاي پراكنده‌اي در استان صعده رخ داد كه پيامد آن 3 كشته از مبارزان و 16 كشته و 30 زخمي از سوي ارتش يمن بود. در پي اين رخداد، دولت مبارزه گسترده‌اي را با 30 هزار ارتشي آغاز كرد كه در دو هفته 200 كشته از ارتش و 260 كشته از مبارزان بر جاي گذاشت.
جنگ چهارم 2007: اواخر بهار اين سال پيمان آتش‌بسي ميان دو طرف با ميانجيگري قطر بسته شد.اما این پیمان نقض شد. در آن پیمان دولت يمن متعهد شد تا مبارزان را آزاد كند، مناطق جنگي را بازسازي و با كمك كميسارياي عالي پناهندگان سازمان ملل آوارگان را ساماندهي كند.
جنگ پنجم 2008: در پي يورش نيروهاي ارتش به يكي از پايگاه‌هاي مبارزان 6 نفر كشته و 20 نفر زخمي شدند و دور تازه‌اي از درگيري‌ها آغاز شد. سه روز پس از آن انفجار يك بمب در يك مسجد پس از نماز جمعه شمار زيادي كشته و زخمي برجاي گذاشت. دولت انگشت اتهام را به سوي مبارزان نشانه گرفت اما آنان اين اتهام را رد كرده و آن را فريب افكار عمومي بوسيله دولت براي سركوب و فشار بيشتر بر شيعيان دانستند. در كشمكش‌هاي پس از اين بمب‌گذاري سه سرباز يمني و 4 تن از مبارزان كشته شدند در 12 ماه مه درگيري‌ها ميان ارتش يمن و مبارزان باعث كشته شدن 13 سرباز و 16 مبارز الحوثي شد. در 17 ژوئيه عبدالله صالح پايان جنگ با مبارزان صعده را اعلام كرد.
جنگ ششم 2009 – 2010: در ماه آگوست سال 2009 پس از حدود يك سال آرامش شكننده، درگيري‌ها دوباره آغاز شد و با دخالت اردن، عربستان و امريكا تا سال 2010 ادامه يافت. در ژانويه 2010 گروه الحوثي پيشنهاد مشروط آتش‌بس را ارائه داد كه دولت يمن آن را رد كرد. بالاخره در ماه فوريه پيمان آتش‌بسي ميان دو طرف به امضا رسيد كه البته آرامش به وجود آمده نسبي و بسيار شكننده است.

● بازگشت به نقطه صفر
با گذشت بيش از 5 سال از آغاز جنگ زنجيره‌اي ميان دولت يمن و مبارزان صعده براي صنعا مسجل شده كه راهي براي تسخير پايگاه قدرت شيعيان اين كشور ندارد. حتي برخي شركاي غرب‌نشين او نيز هشدار داده‌اند كه راه‌حل نظامي گزينه موفقي براي ايجاد ثبات در يمن نيست. فرضيه مداخله نظامي خارجي نيز با ناكامي سعودي‌ها رنگ باخت. اين مداخلات موجب گسترش و طولاني شدن آن مي‌شد. همچنان كه شاهد آن هستيم كه جدايي‌طلبان جنوب از فرصت به وجود آمده استفاده كرده و دوباره پرچم استقلال برافراشته‌اند.
اكنون همه چيز در صحنه يمن به نقطه صفر بازگشته است. شيرازه انسجام موزائيكي كه دولت علي عبدالله صالح ايجاد كرده بود آرام آرام از هم مي‌گسلد. صالح توانسته بود اتحاد يمن و موازنه قدرت را به نفع خود به هم زند. اما اكنون ورق برگشته است.
سياست تسويه قومي در شمال، جنوبي‌ها را نيز هراسناك كرده است. لذا جنوب چپگرا همزمان با جنگ الحوثي ها مبارزه خود را شروع كرده‌ است. حزب سوسياليست يمن از ائتلاف ملي‌گرايان و كمونيستها تشكيل شده و از سوي كشورهاي مختلف نظير ليبي و سوريه حمايت مي‌شد. حال حدود 51 سال پس از جنگ ويرانگر شمال و جنوب، جدايي‌طلبان جنوب بار ديگر به دليل سرخوردگي از سياست‌هاي دولت و وضع بد اقتصادي و اجتماعي خواهان استقلال اين بخش از كشور شده‌اند.

● يمن پايگاه امريكا
رشد فزاينده جنبش الحوثي از چند سو، موقعيت منطقه‌اي امريكا را به چالش كشاند. از زماني كه چشم‌انداز پيروزي الحوثي ها و شكست عبدالله صالح آشكار شد امريكايي‌ها هشدار دادند كه اين حادثه نبايد منطقه استراتژيك خاورميانه را تحت تأثير قرار دهد و به الگوي ساير گروه‌هاي مقاومت در كشورهاي طرفدار غرب تبديل شود. لذا امريكا و سپس اروپا همصدا با شوراي همكاري خليج‌فارس نيز مبارزه جنبش الحوثي را محكوم كردند. براي امريكا در اوج ناكامي در افغانستان، پيروزي جرياني با انديشه استقلال‌طلبي مساوي است با به خطر افتادن منافع اقتصادي و از دست دادن پايگاه ديگري در منطقه استراتژيك خاورميانه.
به همين دليل امريكا پس از حادثه روز كريسمس در حمله فاروق عبدالمطلب به هواپيماي آمستردام – ديترويت، به بهانه مبارزه با القاعده نظاميان خود را راهي يمن كرد و يمن را يكي از پايگاه‌هاي جنگ عليه تروريسم اعلام كرد. اما قصد اصلي واشنگتن نجات سعودي‌ها و حكومت عبدالله صالح از خطر الحوثيان است ضمن آن كه پيش از اين مناسبات يمني‌ها با امريكايي‌ها در جريان واقعه 11 سپتامبر تيره شده بود. يمني‌ها به وضوح آنچه را كه در عراق و افغانستان اتفاق افتاد نماد اشغال سرزمين‌هاي اسلامي خوانده‌اند به عقيده آنها اين جنگ در واقع جنگ عليه مسلمانان است.پس از حملات يازده سپتامبر بسياري از شهروندان يمني بدون هيچ دليلي دستگیر و در زندان مخفي سيا زنداني شدند لذا طرح مبارزه با تروريسم امريكا از نظر يمني‌ها از پايه كج نهاده شده است.

منبع : ويژه نامه ايران

روزنامه صهیونیستی هاآرتص از تصویر دختربچه گریان فلسطینی در مراسم تدفین والدینش، به عنوان آگهی سازمان‌های صهیونیستی حمایت از فقرای اسرائیلی استفاده کرد.

به گزارش سرویس بین‌الملل شبکه ایران، پایگاه خبری "اینکاگمن" در گزارشی افشا کرد که روزنامه صهیونیستی "هاآرتص" با سوءاستفاده از تصویر یک کودک خردسال بی‌خانمان فلسطینی، آن را در یک آگهی "کمک به کودکان فقیر اسرائیلی" به کار بردند.

در حقیقت تصویر استفاده شده برای این آگهی، مربوط به یک دختر خردسال فلسطینی است که در جریان مراسم تدفین بستگانش که بر اثر حمله نظامیان صهیونیست به شهادت رسیده بودند، گریه می‌کند. این در حالی است که مسئولین پایگاه اینترنتی روزنامه صهیونیستی هاآرتص، تصویر این کودک خردسال فلسطینی را در آگهی اطعام کودکان فقیر اسرائیلی استفاده کرده‌اند.